Hoe u de juiste goederencode voor uw product vindt
De goederencode bepaalt het invoerrecht, de vereiste documenten en de controles waaraan uw goederen worden onderworpen. De leverancier stelt er vaak een voor; dat is een suggestie, geen beslissing. De verantwoordelijkheid blijft bij u — niemand anders ondertekent de aangifte.
Wat de cijfers betekenen
De code is één nummer dat in lagen wordt gelezen. De eerste zes cijfers vormen het Geharmoniseerd Systeem, gelijk in elk land dat het gebruikt. De EU voegt twee cijfers toe voor de Gecombineerde Nomenclatuur, en nog twee voor TARIC, dat schorsingen, contingenten en antidumpingrechten draagt.
| Cijfers | Laag | Vastgesteld door |
|---|---|---|
| 1–2 | Hoofdstuk — de brede familie goederen | Werelddouaneorganisatie |
| 3–4 | Post | Werelddouaneorganisatie |
| 5–6 | Onderverdeling — internationaal, overal gelijk | Werelddouaneorganisatie |
| 7–8 | Gecombineerde Nomenclatuur — hier woont het EU-tarief | Europese Commissie |
| 9–10 | TARIC — contingenten, schorsingen, antidumping | Europese Commissie |
U hebt alle tien nodig om in de EU in te voeren. Zes volstaan om met een Chinese leverancier te praten, en uit dat verschil komen de meeste fouten voort: de zes cijfers van de leverancier kloppen, en de laatste vier, ingevuld door iemand met haast, niet.
Hoe hetzelfde nummer nog meer heet
Eén nummer, een handvol namen — en het zijn geen synoniemen maar verschillende lengtes van hetzelfde. De HS-code is de eerste zes cijfers, wereldwijd gelijk. De GN-code is acht cijfers, de Gecombineerde Nomenclatuur van de EU. De TARIC-code is tien. Goederencode en douanecode zijn de dagelijkse woorden voor welke van die het formulier vraagt.
Bij uitvoer volstaan de acht cijfers van de GN; de invoeraangifte wil er tien. Datzelfde achtcijferige nummer heet in de Intrastat-aangifte het statistieknummer. De douanecodes voor uitvoer en invoer zijn dus dezelfde cijfers, alleen niet even lang — een code opzoeken begint daarom altijd met de vraag hoeveel cijfers het formulier verlangt.
Indelen is geen zoekvak
De naam van uw product in een database typen geeft u kandidaten, geen antwoord. De indeling volgt zes algemene indelingsregels, in volgorde toegepast, en de eerste twee beslechten vrijwel alles wat een kleine importeur tegenkomt.
Regel 1 — de tekst wint. Postomschrijvingen en juridische aantekeningen beslissen. Marketingnamen doen niet ter zake: een «yogahanddoek» is een handdoek, en de aantekeningen bij het textielhoofdstuk zeggen wat een handdoek is.
Regel 3 — mengsels en stellen. Passen twee posten, dan wint de meest specifieke. Is geen van beide specifieker, dan wordt het artikel ingedeeld naar wat het zijn wezenlijke karakter geeft. Een geschenkset met een mok en een zak koffie valt onder koffie of onder keramiek, afhankelijk van waarvoor de koper werkelijk betaalt — en die twee tarieven liggen ver uit elkaar.
De regels doen ertoe omdat een controleur ze toepast. «De database stelde het voor» is geen verweer; «post 6912 dekt keramisch tafelgerei en dit is keramisch tafelgerei» wel.
Waar materiaal en functie botsen
De meeste verkeerde indelingen komen uit één gewoonte: indelen naar waar iets voor wordt gebruikt terwijl de nomenclatuur indeelt naar waaruit het bestaat, of andersom. Het tariefverschil is zelden klein.
| Product | Verleidelijk | Wat werkelijk beslist |
|---|---|---|
| Sneakers met textiel bovenwerk | «schoeisel, 8 %» | Het materiaal van het bovenwerk — textiel rond 17 %, leer rond 8 % |
| Telefoonhoesje | «telefoonaccessoire» | Het materiaal — kunststof, leer en textiel belanden in drie hoofdstukken |
| Led-bureaulamp | «elektronica, 0 %» | Verlichting hoort in hoofdstuk 94, niet 85, en is niet rechtenvrij |
| Activiteitsband | «horloge» | Of het tonen van de tijd de hoofdfunctie is |
De regel over schoeisel is degene die wij zelf fout hadden: deze site zette leer en textiel onder één post van 8 % tot een herziening ze splitste. Textiel bovenwerk — dat wil zeggen de meeste sneakers — draagt ongeveer het dubbele.
Hoe u een code in de praktijk controleert
Een werkbare routine, in de volgorde die de meeste tijd bespaart:
1. Beschrijf de goederen behoorlijk. Materiaal, functie, hoe ze voor verkoop worden aangeboden, wie ze gebruikt. De meeste indelingsgeschillen zijn in werkelijkheid geschillen over een onvolledige beschrijving.
2. Zoek kandidaat-posten in het EU-douanetarief en lees dan de aantekeningen bij hoofdstuk en afdeling — niet alleen de posttitels. Die aantekeningen sluiten routinematig uit wat de titel lijkt op te nemen.
3. Kijk wat er verder aan de code hangt. Antidumpingrechten zitten vast aan TARIC-codes, niet aan producten, en op fietsen, keramiek, staal en bevestigingsmiddelen uit China kunnen ze het basistarief meermaals overtreffen. Een code die twee punten goedkoper lijkt, kan 60 % toeslag dragen.
4. Reken het door. Zet het tarief in de calculator importkosten met uw vracht en verzekering om de werkelijke kost per stuk te zien; voor zendingen tot € 150 laat de calculator voor kleine zendingen zien wat de vrijstelling van rechten wel en niet wegneemt.
5. Gaat het om echt geld, zet het op papier. Een bindende tariefinlichting is een gratis beslissing van een nationale douanedienst, juridisch bindend in de hele EU voor drie jaar. Het duurt maanden, dus het is voor artikelen die u herhaaldelijk invoert — maar het verandert een discussie in een document.
Wat een verkeerde code werkelijk kost
Te laag aangeven wordt in de meeste lidstaten drie jaar terug nagevorderd, met rente, en de invoer-btw wordt mee herrekend. Hebt u doorverkocht aan consumenten, dan kunt u dat niet terugleggen: het komt volledig op uw marge terecht, op goederen die al verkocht zijn.
Te hoog aangeven is stiller en komt vaker voor. U betaalt recht dat u nooit verschuldigd was, meestal jarenlang, en normaal kunt u er maar drie jaar van terugvragen. Eén verkeerd cijfer op een artikel dat € 100.000 per jaar doet met vier punten te veel is € 4.000 per jaar die geen enkel rapport ooit signaleert, want er gaat niets mis.
Die scheefheid is het argument om ook de codes te controleren die u hebt geërfd, en niet alleen die waarover de douane vragen stelde.
Waarom onze productgroepen met opzet bij benadering zijn
De rekentools voor invoerrechten hier bieden een korte lijst productgroepen met elk één tarief. Dat is een hulpmiddel om te plannen, en de pagina’s zeggen dat ook. Een groep als «kunststof artikelen» is een post van vier cijfers die honderden codes van tien cijfers met verschillende tarieven omvat, en geen enkel getal kan voor al die codes juist zijn.
Gebruik het groepstarief om te zien of een invoer de moeite van het uitzoeken waard is. Gebruik de echte code van tien cijfers, uit het tarief, voordat u een bestelling plaatst.
Veelgestelde vragen
Als vertrekpunt ja; als beslissing nee. De leverancier deelt in voor uitvoer uit zijn land en stopt vaak bij zes cijfers. De laatste vier bepalen het EU-tarief, en u ondertekent de aangifte.
Het zijn drie lengtes van hetzelfde nummer. HS = zes cijfers, internationaal. Goederencode = acht cijfers met de Gecombineerde Nomenclatuur, waar het tarief zit. TARIC = tien cijfers, met de bijzondere maatregelen.
Pas regel 3 in volgorde toe: eerst de meest specifieke, dan het wezenlijke karakter, en als laatste redmiddel de hoogste van de twee codes. Gaat het om echt geld, vraag dan een bindende tariefinlichting aan in plaats van het zelf te beslissen.
Indirect. Het btw-tarief hangt af van het land en de productcategorie, niet van de goederencode — maar de invoer-btw wordt berekend over de douanewaarde plus de rechten, dus een hoger recht verhoogt automatisch de btw.
Niet voor de verkoop. U hebt er een nodig zodra de goederen vanuit een derde land de EU binnenkomen, en ook voor de Intrastat-statistiekaangiften boven de nationale drempels.