Voorraad- en inkoopbegrippen
Voorraad is de grootste som geld waar de meeste verkopers nooit rechtstreeks naar kijken. Ze verschijnt als een magazijn en niet als een saldo, en de kost van er te veel van aanhouden is dun genoeg uitgesmeerd om onzichtbaar te blijven.
Deze zes begrippen zijn de woordenschat om er goed naar te kijken: wat de goederen kosten, hoeveel dekking u aanhoudt, wanneer u bijbestelt, hoe snel het doorloopt, en hoe u het deel noemt dat helemaal is stilgevallen.
COGS (kostprijs verkochte goederen)
De directe kost van de goederen die in een periode werkelijk zijn verkocht — de aankoopprijs plus wat het kostte om ze verkoopbaar en in uw magazijn te krijgen.
Waar de lijn ligt
Inkomende vracht, invoerrecht en inklaring horen erin — ze zijn deel van wat de goederen u kostten. Marktplaatscommissie, fulfilment en advertenties doorgaans niet; dat zijn verkoopkosten.
Voor prijsbeslissingen is de contributiemarge het nuttiger getal, omdat die die verkoopkosten wel meeneemt. COGS is de boekhoudkundige blik; de contributiemarge is de commerciële.
Veiligheidsvoorraad
De buffervoorraad die u boven de verwachte vraag aanhoudt, om vraagpieken en te late leveringen van leveranciers op te vangen.
Wat hem werkelijk bepaalt
Twee dingen: hoe variabel uw vraag is en hoe onbetrouwbaar uw levertijd is. Een gestage verkoper met een stipte leverancier heeft er nauwelijks een nodig; een grillige verkoper met een fabriek die drie weken uitloopt, veel.
Variatie in levertijd weegt doorgaans zwaarder dan variatie in vraag, en daarom kan een dichterbije, duurdere leverancier onderaan de streep goedkoper zijn: de besparing zit in de buffer die u niet meer hoeft te financieren.
Bestelpunt
Het voorraadniveau dat een nieuwe order in gang zet — genoeg om de vraag tijdens de levertijd van de leverancier te dekken, plus veiligheidsvoorraad.
De formule
bestelpunt = dagvraag × levertijd + veiligheidsvoorraad
Levertijd betekent de hele keten en niet de productietijd van de fabriek: productie plus vracht plus inklaring plus aanvoer naar uw magazijn. Wie alleen de productie telt, ontdekt het gat wanneer het schap leeg is en de container nog op zee zit.
Voorraadrotatie
Hoe vaak u uw gemiddelde voorraad in een periode verkoopt en vervangt. Kostprijs van de verkochte goederen gedeeld door de gemiddelde voorraadwaarde.
Waarom ze soms meer telt dan de marge
Een product met 20 % marge dat acht keer per jaar roteert, levert op hetzelfde geld veel meer jaarrendement dan een product met 40 % dat twee keer roteert. Marge zegt wat elke verkoop opbrengt; rotatie zegt hoe vaak dat gebeurt.
Daarom is de betere stuksprijs van een leverancier tegen een grotere MOQ vaak de slechtere deal: de korting is echt, en het jaar dat uw geld op een schap doorbrengt ook.
Incourante voorraad
Voorraad die is opgehouden te verkopen tegen een aanvaardbaar tempo. Ze kost nog steeds opslag en houdt nog steeds het geld vast dat u ervoor betaalde.
De val van de verzonken kosten
Wat u ervoor betaalde is hoe dan ook weg. De enige levende vraag is wat ze nu waard is, afgezet tegen de opslag die ze gaat opeten en het geld dat ze vasthoudt.
Onder fulfilmentprogramma’s die langetermijnopslag aanrekenen is de rekensom nog botter: volhouden voor een betere prijs terwijl u huur op de goederen betaalt, verliest doorgaans meer dan de korting zou hebben gekost. Dit is de voorraad om af te prijzen, niet uw best verkopende artikel.
Dropshipping
Een model waarbij u goederen verkoopt die uw leverancier rechtstreeks naar de klant verzendt, zodat u de voorraad nooit zelf aanhoudt.
Wat het niet wegneemt
U bent de verkoper. De btw op de verkoop, de invoerverplichtingen als de goederen van buiten de EU komen, de productveiligheid en de verpakkingsregistratie blijven allemaal van u.
Rechtstreeks verzenden van een niet-EU leverancier naar een EU-consument is een invoer op naam van de klant tenzij u IOSS gebruikt — zo komen kopers ertoe inklaringskosten te betalen die ze niet verwachtten, en u tot de klacht.